Dezpack'li günlerin devamı-1

Yedi gün oldu, bu yedi gündeki en büyük başarım hala devam etme eğilimi göstermem :) Gerçekten zor, insan bişeyleri ağzına götürüp çiğnemeyi özlüyor. Karşı koyamadığım yerler oldu, dayanamayıp yediğimde yüz yıllık açlıktan çıkmış gibiydim :) Pişman değilim, kendimi olabildiğince tutuyorum, daha fazlasını yaparak da bir moral bozukluğuna kapılmak istemiyorum. Sonuca gel diyecek olursanız: 1,5 kg vermişim. Aldığım alkole, haftasonu yediğim mutluluk kahvaltılarına ve arkadaşlarımın yediği yemeklerden tatmak için de olsa bir kaç ufak lokma almalarımı düşününce normal sanırım. Daha hareketli olmaya başladım gün içinde, çarşıdan eve yürüyerek gitmek,10.000 adım atmak, bir durak önce inip yürümek gibi... Tozlar işe yaramazsa bunlar işe yarar düşünüyorum. Umut devam ediyor, Dezpack günlük abur cuburu kesmede işe yaradı, bir de gerçekten acıktığım için yemiyorum, tatmak için, canım çektiği için yiyorum bir çok şeyi. Ayrıca çikolatalısına tahammül etmek daha çok mümkün.